კორონავირუსის პანდემიის გამო სახლში გამოკეტვას 33 წლის კლაუდია (სახელი შეცვლილია) მომზადებული ხვდება. ლონდონის ბინადარს ფსიქოლოგიური პრობლემების გამოცდილება აქვს - ის ადრე ალკოჰოლიზმისაგან იტანჯებოდა და რამდენჯენმე აღმოჩნდა გამოკეტილი რეაბილიტაციის კურსების გავლისას. მაშინ ის დღის მკაცრი განრიგის მიხედვით ცხოვრობდა, ყოველდღე ერთსა და იმავე დროს უნდა ესაუზმა, ესადილა და ევახშმა. ეს გამოცდილება ახლა
კოვიდ-19-ის პანდემია მასზე გლობალური რეაგირების მასშტაბით გამოირჩევა. მის გამო მილიარდობით ადამიანი ახლა სახლშია გამოკეტილი, ანდა ჩვეულებრივზე ბევრად უფრო ნაკლებს მოძრაობს. ჩინეთსა და აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნებში ვირუსთან საბრძოლველად რადიკალური ზომების მიღებისთანავე გავრცელდა ცნობები იმის შესახებ, რომ ავტორიტარული მთავრობები მობილური ტელეფონებიდან შეგროვებულ მონაცემებს ადამიანების სათვალთვალოდ ანდა მათ მიერ კარანტინის დაცვის გასაკონტროლებლად იყენებდნენ.
პანდემიის მიმდინეობისას ევროკავშირს ბევრი ქვა ესროლეს - ზოგი დამსახურებულად და ზოგიც ბოროტი განზრახვით. ღიმილისმომგვრელია, რომ ევროკავშირს კრიზისებისას სახელმწიფოსავით მოქმედებას ხშირად სწორედ ის ხალხი სთხოვს, ვინც ჩვეულებრივ ბრიუსელს აკრიტიკებს - დედაქალაქებს სუვერენიტეტი წაართვიო. შევეცადოთ გავიაზროთ, რისი უფლება აქვს ევროკავშირს პანდემიის ვითარებაში და რისი - არა. მარტივით დავიწყოთ: ევროკავშირის მოქმედების ველი პანდემიის
უნგრეთის მმართველმა პარტია "ფიდეშმა" (Fidesz) პარლამენტს 20 მარტს კანონპროექტი წარუდგინა, რომლის ძალითაც პრემიერ მინისტრ ვიქტორ ორბანს საგანგებო ვითარების გახანგრძლივება და დეკრეტით მართვა უვადოდ შეეძლება. ოპოზიცია და სამოქალაქო საზოგადოების წარმომადგენლები შფოთავენ, რომ უნგრეთის თავნება მეთაური კორონავირუსის კრიზისს დიქტატურის დასამყარებლად იყენებს. კანონპროექტის ძალით ორბანის მთავრობას უფლება ექნება "შეაჩეროს გაკრვეული
კოვიდ-19-ით გამოწვეული ვითარება საფუძვლიანად შეცვლის ევროკავშირის დამოკიდებულებას კრიზისებისადმი, წერს ივან კრასტევი საგარეო ურთიერთობების ევროპული საბჭოსათვის დაწერილ სტატიაში. მართლაც უცნაურ დროში ვცხოვრობთ. არ ვიცით, როდის დასრულდება პანდემია; არ ვიცით, თუ როგორ დასრულდება ის; დღეისათვის, მხოლოდ მარჩიელობა შეგვიძლია ამ კრიზისით მოტანილი პოლიტიკური თუ ეკონომიკური შედეგების შესახებ. როგორ ყოველი კრიზისის დროს, გაურკვევლობის ბაცილაც
მაშინ როდესაც მსოფლიო ჩაკეტილობასა და ურთიერთდაშორებაზე გადადიოდა, დიდი ბრიტანეთის პრემიერ მინისტრმა, ბორის ჯონსონმა განსხვავებული გზა არჩია. წარსული ოთხი დღის განმავლობაში გამოჩნდა, თუ როგორ შეიძლება გამოიყურებოდეს ვირუსთან ბრძოლის ალტერნატიული გზა და ისიც, თუ რატომაა თითქმის შეუძლებელი ამ გზით სიარული. რას აპირებდა ჯონსონი: მეცნიერებითა და მკვლევარებით გარშემორტყმულმა პრემიერმა ჯონსონმა მოსახლეობას მძიმე სიმართლე
ევროპის მთავარი საზრუნავი ამ კვირის დასაწყისში სირიელ მიგრანტებთან დაკავშირებული კრიზისია. გახსოვთ ალბათ, რომ სირიაში მისი სამხედრო ოპერაციისადმი ევროპელების ეჭვიანობით გაღიზიანებულმა თურქეთის ლიდერმა, რეჯებ ერდოღანმა, თქვა ევროკავშირთან 2016 წელს დადებულ შეთანხმებას ვაუქმებ და ჩემს ქვეყანაში თავშეფარებული სირიელი თუ სხვა ლტოლვილებისთვის ევროპისაკენ გზა ხსნილიაო. ამან საბერძნეთის საზღვარზე მწვავე კრიზისი მოიტანა. ათი ათასობით
იან ტეჰაუ, ბერლინი, 19 თებერვალი კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება დასავლური ქიმერების ტაძარში - ესაა ადგილი, სადაც ხალხს შეუძლებელი სურს და არარეალურის ეიმედება. იყო დრო, დასავლეთი გლობალური პოლიტიკის საშუალო ფენასავით იქცეოდა: იდეალები დიადი ჰქონდა, ამოცანები კი მოკრძალებული და ყველა თავდადებით მუშაობდა. დღეს იდეალები მივიწყებულია, ამოცანები - გრადიოზული, ხოლო სიზარმაცემ - განსაკუთრებით
[author title="სალომე სალაძე " image="https://yt3.ggpht.com/a-/ACSszfHjXVHS5cVH_QnibhIZP9xU1ixq9JkkmpJgNA=s900-mo-c-c0xffffffff-rj-k-no"]ავსტრიაში საქართველოს ახალგაზრდა ელჩი, ავსტრიაში ქართველ სტუდენტთა ასოციაციის დამაარსებელი და პრეზიდენტი. სალომე ავსტრიის წითელ ჯვარში მუშაობს.[/author] 8 თვე გავიდა მას შემდეგ, რაც ავსტრიაში დატრიალებულმა „იბიცას სკანდალმა“ ჯერ მმართველი კოალიციის ვიცე კანცლერი, ჰაინც
დოქტორი ულრიხ შპეკი გერმანიის საგარეო პოლიტიკას უკვე ოცი წელია უკირკიტებს, ის სხვადასხვა დროს მუშაობდა რადიო თავისუფლებაში პრაღაში, კარნეგის ევროპულ ოფისში ბრუსელში, გერმანიის მარშალის ფონდში ბერლინში, ტრანსატლანტიკურ აკადემიაში ვაშინგტონში. გასულ ათწლეულში ყველაზე მნიშვნელოვანი სიახლე ორი ავტოკრატიული სახელმწიფოს - რუსეთისა და ჩინეთის ჩაბმა იყო ლიბერალურ დემოკრატიებთან შეჯიბრში. რუსეთისა და ჩინეთის ავტოკრატიულმა ელიტებმა
დღეს, 12 დეკემბერს ბრიტანეთის პოლიტიკურ ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი დღეა - ბოლო ხუთი წლის მანძილზე უკვე მესამედ უწევთ ბრიტანელებს საარჩევნო ურნასთან მისვლა და გადაწყვეტა - ვის მისცენ ხმა. დღევანდელი რიგგარეშე არჩევნები ერთდროულად სულ მცირე სამ ძალიან მნიშვნელოვან საკითხს გადაწყვეტს: * ვინ დაიკავებს პრემიერ-მინისტრის პოსტს * ვინ იქნება დიდი ბრიტანეთის პარლამენტში წარმოდგენილი * როგორ განვითარდება „ბრექსიტის“
[author title="ულრიხ შპეკი" image="https://carnegieendowment.org/images/experts/Autorenbild_127.jpg"]დოქტორი ულრიხ შპეკი გერმანიის საგარეო პოლიტიკას უკვე ოცი წელია უკირკიტებს, ის სხვადასხვა დროს მუშაობდა რადიო თავისუფლებაში პრაღაში, კარნეგის ევროპულ ოფისში ბრუსელში, გერმანიის მარშალის ფონდში ბერლინში, ტრანსატლანტიკურ აკადემიაში ვაშინგტონში.[/author] საფრანგეთის, გერმანიის, რუსეთისა და