სალომე სალაძე ვენიდან მოგვითხრობს ჰოლოკოსტისადმი მიძღვნილ გამოფენაზე და იმ რთულ გზაზე რაც ავსტრიამ ჰოლოკოსტში თავისი მონაწილეობის აღიარებისაკენ გაიარა. 27 მაისს, ვენაში, ჰაბსბურგების ყოფილი და ავსტრიის პრეზიდენტის ახლანდელი რეზიდენციის წინ მიმდინარე გამოფენის ექსპონანტები უკვე მესამედ დააზიანეს - დაჭრეს ფოტოები და დაამტვრიეს ჩარჩოები. მომხდარი წვრილმან ხულიგნობად შეიძლება ჩაგვეთვალა, რომ არა გამოფენის შინაარსი და
წინა წერილში ევროპარლამენტში მიმდინარე გარიგებების შესახებ გესაუბრეთ და ამ ამბის შუა გზაში მიტოვება არ იქნება. სამშაბათს, სანამ ახლადარჩეული პარლამენტარები პირველობისთვის ბრძოლაში გადაეშვნენ, ევროკავშირის სახელმწიფოების ლიდერები ვახშამზე შეიკრიბნენ, საქმეების მშვიდად და დარბაისლურად გასარჩევად. ევროპული კულტურის ქვეყანა იმადაც ვართ, რომ პირის გემო და სუფრის პატივისცემა არ გვესწავლება, ჰოდა, ვიდრე პოლიტიკურ მენიუზე გადავიდოდეთ
საარჩევნო ურნებს ჯერ კიდევ ბიულეტენების ტიპოგრაფიული საღებავის მიმზიდველი სუნი არ გასვლოდა, რომ ბრიუსელში ევროკომისრის პორტფელებისათვის ხელჩართული ბრძოლა გაჩაღდა. ბრძოლა ორ ფრონტზე მიდის: ერთის მხრივ, ევროპული პარტიები ერთმანეთს საპარლამენტო უმრავლესობის შექმნისა და ევროკომისიის თავმჯდომარის პოსტისთვის ეცილებიან. მეორეს მხრივ კი ევროკავშირის ქვეყნების ლიდერები და პარლამენტი ებრძვიან ერთმანეთს ევროკომისიაზე გავლენის მოსაპოვებლად. ვინ შეკაზმავს
ავსტრიის სოციალ-დემოკრატიული პარტიისა (SPÖ) და ულტრამემარჯვენე ავსტრიის თავისუფლების პარტიის (FPÖ) ერთობლივი ძალისხმევით წამოწყებული უნდობლობის ვოტუმით, პარლამენტმა კანცლერი სებასტიან ქურცი (Sebastian Kurz) და მისი მთელი კაბინეტი გადააყენა. 32 წლის კანცლერმა ნდობა ძალაუფლებისადმი ზედმეტი სიყვარულის გამო დაკარგაო, განაცხადეს ოპოზიციის წარმომადგენლებმა პარლამენტის საგანგებო სხდომაზე, რომელიც დღეს, ორშაბათს გაიმართა. ქურცი ძალაუფლებას "ურცხვად,
სალომე სალაძე, ვენიდან 23-26 მაისს ევროპელი ამომრჩევლები საარჩევნო უბნებისკენ მიემართებიან. ევროპის 28 ქვეყანაში მცხოვრები 340 მილიონი ამომრჩეველი მომავალი ხუთი წლის ვადით 751 ევროპარლამენტარს აირჩევს. ნიდერლანდები პირველი ქვეყანაა, სადაც ევროპარლამენტის არჩევნები უკვე ჩატარდა. პირველადი, არაოფიციალური შედეგები აქ საკმაოდ მოულოდნელი აღმოჩნდა - ეგზიტპოლის მიხედვით, პირველ ადგილზე სოციალ-დემოკრატიული პარტია გავიდა და უკან
საბა ბრაჭველი, ლონდონიდან 24 მაისს გამართულ საგანგებო პრესკონფერენციაზე ბრიტანეთის პრემიერ მინისტრმა ტერეზა მეიმ (Theresa May) გადადგომის შესახებ განაცხადა. იგი თანამდებობას 7 ივნისს დატოვებს, მანამდე კი მისი პარტია კი შემცვლელის მოძებნას შეეცდება. ამ სტატიაში შევეცდებით, გავაანალიზოთ და შევაფასოთ მის მიერ განვლილი გზა, ნაადრევი გადადგომის მიზეზები და პოლიტიკური მემკვიდრეობა. მეორე ქალი დაუნინგ
სალომე სალაძე ავსტრიის დედაქალაქ ვენიდან მოგვითხრობს პოლიტიკურ კრიზისზე, რომელიც იბიცაზე გადაღებული ვიდეოს გასაჯაროებას მოჰყვა. გერმანული გამოცემების მიერ გამოქვეყნებულმა ვიდეო ჩანაწერმა ავსტრიის ულტრამემარჯვენე თავისუფლების პარტიის (FPÖ) ლიდერს საბედისწერო დარტყმა მიაყენა და მმართველ კოალიციაში მისი უფროსი პარტნიორი, კანცლერი სებასტიან ქურცი (Sebastian Kurz) აიძულა, ვადამდელი არჩევნები დაენიშნა. ეს მნიშვნელოვანი მოვლენაა - ევროპის ქვეყნის მმართველი
პასუხობს შარლ პეპანი (Charles Pepin), ფილოსოფოსი, პროფესორი, ავტორი წიგნისა "საკუთარი თავის რწმენა - ფილოსოფიური მიდგომა." მართლაც, პოლიტიკური რეჟიმი, რომელშიც არასოდეს, არც ერთი ბრძოლა არაა საბოლოოდ მოგებული ძალიან დამღლელია... დემოკრატიაში, არ არსებობს "ჭეშმარიტება", რომელიც დებატებიდან იშვება, ხოლო დისკუსია რომელიმე თემაზე არასოდესაა საბოლოოდ დასრულებული. დემოკრატიული რეჟიმი არ ემყარება ზეცით
ამ დღეებში ევროპა გაფაციცებით ადევნებდა თვალს ესპანეთს, სადაც გასულ კვირას, 28 აპრილს, უმნიშვნელოვანესი საპარლამენტო არჩევნები გაიმართა. იქაურმა იბერიელებმა ულტრამემარჯვენეების გამარჯვების მომლოდინე ანალიტიკოსები გააწბილეს და გამარჯვება მემარცხენე ძალებს არგუნეს. წინასაარჩევნო კონტექსტი 2018 წლის მაის-ივნისში, ესპანეთის პარლამენტმა უნდობლობა გამოუცხადა პრემიერ-მინისტრ მარიანო რახოის მთავრობას, რომლის მემარჯვენე ორიენტაციის სახალხო პარტია კორუფციულ სკანდალებში
კვირას, 2019 წლის 21 აპრილს გაიმართა საპრეზიდენტო არჩევნების პირველი ტური ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მართალია, ევროპის ეს კუთხე ქართული მედიის ღმერთების ყურადღებით არაა განებივრებული, თუმცა ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე მდებარე, ტერიტორიით დასავლეთ საქართველოსხელა ამ სახელმწიფოს ბოლო ხანებში მსოფლიო მედია გაფაციცებით აკვირდებოდა. მიზეზი ქვეყნისათვის სახელის გადარქმევა იყო, რითაც საბერძნეთთან ხანგრძლივი დავა დასრულდა და ჩრდ. მაკედონიას
სტატიის თავდაპირველი ინგლისურენოვანი ვერსია გამოქვეყნდა BalkanInsight-ზე. 2019 წლის პრესის თავისუფლების მსოფლიო ინდექსის თანახმად, რომელიც ორგანიზაციამ „რეპორტიორები საზღვრებს გარეშე“ შეადგინა, სერბეთსა და ალბანეთში მედიის თავისუფლება განუხრელად მცირდება. თუმცა, რეგიონის ზოგიერთ სხვა სახელმწიფოში სასიკეთო ძვრებსაც ვაწყდებით. ორგანიზაციის „რეპორტიორები საზღვრებს გარეშე“ უახლესი ანგარიშის თანახმად, გასულ წლებში სერბეთში, ალბანეთსა და მოლდოვაში პრესის თავისუფლების
ავტორი: ანტონ პელინკა, 2006-2018 წლებში ბუდაპეშტში მდებარე ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტის პოლიტიკის მეცნიერებისა და ნაციონალიზმის კვლევების პროფესორი. სტატიის ინგლისურენოვანი ორიგინალური ვერსია გამოქვეყნდა EUObserver-ზე. მაისში გასამართ ევროპარლამენტის არჩევნებზე ფიქრისას გონებაში ჟაკ დელორის სიტყვებმა გამიელვა. ევროკომისიის ყოფილი პრეზიდენტი, რომელსაც ხშირად მაასტრიხტის ხელშეკრულების ხუროთმოძღვრად მოიხსენიებენ, გვაფრთხილებდა, რომ ევროკავშირი აღმოსავლეთით, ყოფილი კომუნისტური ქვეყნებისაკენ