კლიმატის ცვლილება, დემოგრაფია და ურბანიზაცია: სწორედ ეს სამი გლობალური ტენდენცია განსაზღვრავს ევროპელი პოლიტიკოსების საკანონმდებლო დღის წესრიგს უახლოეს მომავალში. ამაზე საუბრობს მოცულობითი ანგარიში "გლობალური ტენდენციები 2030-მდე: გამოწვევები და არჩევანი ევროპისათვის", რომელიც ევროპარლამენტს ორი დღის წინ გადაეგზავნა. მისი ავტორები ევროპარლამენტის, ევროპული საბჭოს, ევროკომისიისა და ევროკავშირის საგარეო სამსახურის სტრატეგიული მიმართულებების
ანდერს ფოგ რასმუსენი, ნატოს ყოფილი გენერალური მდივანი დღეს, როდესაც ნატო მისი დაარსებიდან სამოცდამეათე, ხოლო ყოფილ კომუნისტურ ქვეყნებში გაფართოებიდან მეოცე წელს აღნიშნავს, ჩვენ მხოლოდ წარსულზე ფიქრი როდი გვმართებს. ჩვენი მისიის შესრულება მომავალშიც რომ შევძლოთ, კრემლს აღარ უნდა მივცეთ საშუალება, ფაქტიური ვეტო დაადოს გაწევრიანების მსურველი ქვეყნების შემოერთებას. წელს ნატო ორ თარიღს აღნიშნავს.
ჩვენი კავშირისათვის 2019 განსაკუთრებული წელია აღმოსავლეთ სამეზობლოსთან, კერძოდ სომხეთთან, აზერბაიჯანთან, ბელარუსთან, საქართველოსთან, მოლდოვასთან და უკრაინასთან ურთიერთობების კუთხით. წერენ: * მარგო უოლსტრომი - შვედეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი * იაცეკ ჩაპუტოვიჩი - პოლონეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი * ტომას პეტრჟიჩეკი - ჩეხეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი წელს, ჩვენ აღმოსავლეთ პარტნიორობის (EaP) რეალური ფუნქციონირების მე-10 წლისთავს აღვნიშნავთ. ბევრს არ სჯეროდა,
პოპულისტი რისი პოპულისტია, როყიო სიტყვების ეშინოდეს. ახალი ყაიდის ევროპელი ლიდერებიც არ ჩამორჩებიან ტრადიციებს და ზოგჯერ ისეთს წამოროშავენ, ვინძლო ჩვენს შინაურ პოლიტიკოსებსაც მოედოთ ლოყებზე ალმური. ამ დღეებში თავი ორმა პატივცემულმა გვამმა განსაკუთრებით გამოიჩინა. პირველი მათგანი იტალიური "ფორცა იტალიას" (Forza Italia) - სილვიო ბერლუსკონის შობილი მემარჯვენე-ცენტრისტულ-პოპულისტური პარტიის - წარმომადენელი ანტონიო
უკანასკნელ ხანებში ავტოკრატ ლიდერებს ცხოვრება გაუჭირდათ. რა ხდება: * ფილიპინების ლიდერის, როდრიგო დუტერტეს (Rodrigo Duterte) რეიტინგი უკანასკნელ თვეებში დაბლა მიიწევს, რასაც სარჩულად ინფლაციის ზრდა და ქვეყნის სენატის მოქმედებები უდევს, რომელიც სულ უფრო აქტიურად ეწინააღმდეგება დუტერტეს. * ზამთრის განმავლობაში უნგრეთში გამართულმა მასიურმა პროტესტებმა ვიქტონ ორბანის (Viktor Orban) მოწინაღმდეგეები ცოტათი უკეთ შეაკავშირა. * ვენესუელაში, ათობით
მას შემდეგ, რაც 2018 წლის გაზაფხულზე იტალიის ხელისუფლება ულტრა-მემარჯვენე ლა ლიგასა (la Ligue) და ანტისისტემური "ხუთი ვარსკვლავის მოძრაობის" კოალიციამ ჩაიბარა, ურთიერთობები პარიზსა და რომს შორის დღითიდღე უარესდება.
რუსეთის დასავლელი სპეციალისტები მიიჩნევენ, რომ ვლადიმირ პუტინის ხელისუფლებიდან ჩამოშორება ელიტების ხელით უფრო მოხდება, ვიდრე რუსი ხალხის ძალისხმევით.
მაკრონი და მერკელი ევროპის მომავალს მსგავსად ხედავენ, მაგრამ ევროპის გაძლიერების მათეულ სურვილს ამბიცია და საშინაო პოლიტიკური კაპიტალი აკლია.
2018 წლის ცივი ნოემბერ-დეკემბერი პოლიტიკურად ძალზე ცხელი გამოდგა ბუდაპეშტში. უნგრელთა ნაწილი იმ რეფორმებსა და პროცესებს აპროტესტებს, რომლებიც, მათი აზრით, ქვეყანას „არალიბერალური დემოკრატიისაკენ“ მიაქანებს. გასულ წლებში უნგრეთი არაერთხელ მოექცა მსოფლიო პრესის ყურადღების ცენტრში. ამჯერადაც,ზამთრისძალს ერთმანეთს სამი საკითხი დაემთხვა, რომლებმაც მემარჯვენე პრემიერ-მინისტრ ვიქტორ ორბანის რეფორმებით უკმაყოფილო ათასობით უნგრელი ბუდაპეშტის
საბა ბრაჭველი, ლონდონიდან გემახსოვრებათ, რომ ბრექსიტის „ფინალური სეზონი“ 11 დეკემბერს უნდა დაწყებულიყო, თუმცა სიტუაცია ისე განვითარდა, რომ პირველი ეპიზოდი შეგვიძლია უკვე გამოსულად ჩავთვალოთ. ტერეზა მეის (Theresa May) კაბინეტმა ჯერ ბრექსიტის შესაძლო შედეგების შესახებ მომზადებული მოხსენება პარლამენტს არ წარუდგინა, შემდეგ კი ევროკავშირთან შეთანხმებულ პროექტზე კენჭისყრა საერთოდ მოხსნა დღის წესრიგიდან, რამაც მოვლენები
ბრიტანეთის პრემიერ მინისტრ ტერეზა მეის (Theresa May) გუშინ პარლამენტში ცუდი დღე ჰქონდა. მან აღიარა, რომ ბრექსიტის შესახებ ევროკავშირთან მიღწეული შეთანხმების მისეული ვარიანტი "სავარაუდოდ დიდი უმრავლესობით იქნებოდა უარყოფილი" წარმომადგენელთა პალატაში და საკითხი დაგეგმილ კენჭისყრაზე აღარ დააყენა. ეს დრამატული უკანდახევაა და როგორც ბრიტანეთის, ისე თავად პრემიერ-მინისტრ მეის მომავალს კიდევ
ანალიზი
დღეს პარიზი საპროტესტო გამოსვლების ახალი ტალღისათვის ემზადება. ყვითელი ჟილეტების მოძრაობა ახალ და მოულოდნელ ფენომენად იქცა, რომელსაც ჯერჯერობით ბოლო არ უჩანს. 1-2 დეკემბრის შაბათ-კვირას პარიზის ცენტრი განსაკუთრებულმა არეულობამ მოიცვა, რამაც ძალადობრივ პროტესტს თვალშეჩვეული ფრანგებიც კი შოკში ჩააგდო. კლებერის გამზირზე ბარიკადებზე რამდენიმე კვირის წინ გამოჩენილი ყვითელჟილეტიანები იდგნენ, რომლებიც გააფთრებულ შეტაკებებში