ისლანდიაში, ქვეყანაში, სადაც საქართველოს მოსახლეობაზე თითქმის ათჯერ ნაკლები, 400 ათასამდე ადამიანი ცხოვრობს, ევროკავშირთან გაწევრების მოლაპარაკებების განახლების საკითხმა ისეთი მობილიზაცია გამოიწვია, როგორითაც ევროკავშირის ბევრი წევრი ქვეყანა ვერ დაიკვეხნის. მართალია რეფერენდუმამდე ჩატარებული გამოკითხვების მიხედვით, მოლაპარაკებების გახსნის მხარდამჭერებს მინიმალური უპირატესობა ჰქონდათ, თუმცა, საბოლოო შედეგი კი საპირისპირო დადგა.
ავტორი: ვანო ჩხიკვაძე, ევროკავშირის პოლიტიკას უძღვება ადამიანის უფლებებზე მომუშავე გერმანულ ორგანიზაციაში Araminta.
ამ სტატიის თავდაპირველი, ინგლისური ვერსია ჩვენი პარტნიორის, ჟურნალ GEOPolitics-ის აპრილის ნომერში გამოქვეყნდა.

29 აგვისტოს ისლანდიელებმა ევროკავშირთან გაწევრების შესახებ მოლაპარაკებების განახლებაზე უარი თქვეს. რეფერენდუმის ბედი 12 600 ათასმა ხმამ გადაწყვიტა - ევროინტეგრაციის მოწინააღმდეგეთა 52.8% მომხრეთა 47.2%-ის წინააღმდეგ. რეფერენდუმში მონაწილეობა ამომრჩეველთა 82%-მა მიიღო, რაც ქვეყნის ისტორიაში ერთ-ერთი მაღალი მაჩვენებელია.
ამ გადაწყვეტილების გავლენა ისლანდიის საზღვრებს სცდება და დღის წესრიგში აბრუნებს ევროკავშირის გაფართოების პოლიტიკის ირგვლივ არსებულ კითხვებს, კერძოდ რას ეფუძნება დღეს ის - დამსახურებას, თუ პოლიტიკურ მიზანშეწონილობას.
